KAMIENIEC PODOLSKI
Ukraina

Kamieniec Podolski – liczba mieszkańców 100 tys. położony jest w południowo - zachodniej części Ukrainy na Wyżynie Podolskiej.

Odległości samochodowe z Kamieńca Podolskiego:
390 km do Kijowa – stolicy Ukrainy, 264 km do Lwowa, 490 km do Odessy, 522 km do Warszawy. Najbliższe lotniska to lotnisko w Chmielnickim (100 km) i Lwowski Międzynarodowy Port Lotniczy (264 km).
Kamieniec Podolski został założony w 1360 r. Posiada unikatowe historyczne budowle i w rankingu Ukraińskim plasuje się na wysokim – trzecim miejscu pod względem historycznym i architektonicznym zaraz po Kijowie i Lwowie. Miasto może się poszczycić 170 historycznymi i kulturalnymi punktami orientacyjnymi, z których najbardziej znaczący jest Stary Zamek – symbol Kamieńca Podolskiego

Oferta edukacyjna obejmuje:
11 szkół podstawowych, gimnazja, szkoły średnie przede wszystkim szkolnictwo wyższe - Państwowy Uniwersytet, Akademia Rolnicza, Wojskowy Instytut Handlu i Prawa, Regionalna Akademia Zarządzania Personelem.
Główną gałęzią gospodarki jest przemysł reprezentowany przez 30 wielkich przedsiębiorstw, wśród nich 11 zajmuje się budownictwem, 7 produkcją żywności, 2 lekkim przemysłem, 3 produkcją niemetalicznych towarów mineralnych, 4 produkcją metali, 1 produkcją i zaopatrywaniem w opał i energię elektryczną. Działa 700 MŚP. W mieście znajduje się 16 oddziałów najważniejszych banków Ukrainy.
Więcej informacji na stronie miasta www.info.kp.km.ua



PONTE LAMBRO
Włochy

Historia:
Nazwa pochodzi od rzeki Lambro, przepływającej przez tę gminę. Historia tej miejscowości była wymieniana już w czasach rzymskich, natomiast most nad rzeką Lambro pochodzi ze średniowiecza. Najważniejszym dowodem na pochodzenie z IV wieku n.e. są wykopaliska archeologiczne w „Cascina Schieppo”, gdzie odnaleziono ślady istnienia rzymskiej kolonii. Badania archeologiczne przeprowadził na zlecenie i pod nadzorem gminy Ponte Lambro i Związku Miejscowości Górskich , Lombardzki Urząd Archeologiczny, w wyniku czego odkryto: resztki murów obronnych, monety i przedmioty użytkowe. Zbiory te prezentowane są w Muzeum Civico w Como.
Historia miasta i jego rozwój postępował wraz z procesami industrializacyjnymi. Począwszy od uprawy winorośli w Lezza, który był własnością zakonników z San Bernardo, poprzez XVI wieczne młyny nad rzeką Lambro, a skończywszy na kuźniach, wytwarzanym od 700 lat w Busnigallo papierze i manufakturach tekstylnych, które wykorzystywały napęd wodny.
W kronikach historycznych z XIII wieku pojawił się zapis o zamku Mazzonio, który został wybudowany przez miejscowego władcę - Arduino. Obecnie pozostały z nich wieża wraz otworami strzelniczymi.
Ważnym zabytkiem jest kościół farny - Santa Maria Annunziata, mający fasadę prawdopodobnie według projektu Simone Cantoni i klasycystyczne schody, całość budowli ma monumentalny a zarazem poetycki charakter.

Położenie:
na północny - wschód od miasta Erba, w odległości 15 km od Como i 65 km od Mediolanu (Milano). Provincia Di Como, Region: Lombardia. Powierzchnia 3,81 km˛ z czego 2/3 jest pokryte górami a reszta zaludniona przez 4065 mieszkańców. Wysokość: od 290 do 1155 metrów n.p.m Należy do Comunitá Montana Triangolo Lariano (Związek Gmin Górskich Położonych w Południowej Części Jeziora Como) którego Przewodniczącym jest Burmistrz Ponte Lambro - Andrea Cattaneo.

Zatrudnienie:
1.147 osób w firmach państwowych i prywatnych, z czego w przemyśle - 701. Największy zakłady: to przędzalnia bawełny oraz firma zajmująca się wytwarzaniem różnorodnej gamy produktów z plastiku (PVC) - ceraty, folie, pokrowce.

Imprezy kulturalne:
coroczne „Sagra di Lezza” oraz „Artificium” są to rynek i wystawy, jakie odbywają się w antycznej części Ponte Lambro i XIX wiecznym parku Villa Guaita. Ponadto organizowane jest święto sportu - trzecia niedziela czerwca.
Więcej informacji na stronie miasta www.comune.pontelambro.co.it


San Giovanni la Punta
Włochy

Gmina włoska, 22.185 mieszkańców, w prowincji Catania na Sycylii. Usytuowana 350 m n. p. m., u stóp wulkanu Etna, niecałe 9 km od Catanii – stolicy prowincji. Zajmuje powierzchnię 1073 hektarów.
27 grudnia obchodzone jest święto patrona tej miejscowości - św. Jana Ewangelisty.
Obecnie jest - stale rozwijającym się od około 20 lat - ważnym punktem handlowym. Wśród gmin w tym regionie, stanowi newralgiczny punkt ze względu na intensywne działania handlowe skoncentrowane głównie na terenie nazwanym Viale della Regione, rozciągającym się na długości 2 km. Wcześniej była niewielkim centrum uprawy winorośli oraz - ze względu na umiarkowany klimat - miejscem letniego wypoczynku.
Są dwa, duże centra handlowe (le Zagare – Portali).
Najważniejsze placówki oświatowe to "Polivalente" – struktura, która grupuje różne szkoły techniczne jak: ITIS Galileo Ferraris czy liceum techniczne im. Ettore Majorana, do których uczęszczają studenci zamieszkujący na tym terenie lub w okolicach.
Burmistrz Andrea Barbaro Messina został po raz piwerwszy wybrany 31 maja 2005 r. I aktualnie pełni funkcję drugą kadencję. Reprezentuje centrolewicę.
Znane osoby urodzone w San Giovanni la Punta:
Giuseppe Recupero (1720 – 1778), geolog, historyk i wulkanolog. Dwa tomy “Historia naturalna i ogólna Etny” zostały wydane po raz pierwszy w 1815 r., a ponownie opublikowano je w 1983 r. Opisane zostały i zweryfikowane wszystkie informacje dotyczące wybuchów oraz różnorodnych fenomenóe wulkanicznych.
Lucia Mangano (1896-1946), zakonnica, beatyfikowana przez Jana Pawła II.
Gabriele Maria Allegra (1907 – 1976), zakonnik, biblista, poliglota władający 11 językami, tłumacz i misjonarz w Chinach. Przetłumaczył na język chiński Pismo Święte. Został beatyfikowany.
Carmen Consoli urodzona w 1974 r., piosenkarka i autorka tekstów spod znaku rocka, folku i alternatywnego popu. Współcześnie propaguje muzykę swojej ziemi na całym świecie.
Francesco Giuffrida – urodzony w 1981r. aktor, bohater filmu “Cosi ridevano” (polski tytuł: “Echa dzieciństwa”) w reżyserii Gianni Amelio, nagrodzonego Złotym Lwem na Festiwalu w Wenecji w 1998 r.
Więcej informacji na stronie miasta www.sglapunta.it


EBENSEE
Austria

Znajduje się w odległości 56 km na wschód od Salzburga. Liczy 8878 mieszkańców, powierzchnia 194 km ² (czwarta co do wielkości w całym Landzie Oberösterreich). Położone na wysokości 425 metrów n.p.m, między dwoma szczytami: Sonnstein (1038 metrów) i Schönberg (2093 metrów), nad rzeką Train. Ponadto znajduje się między trzema jeziorami: Traunsee, Langbathsee, Offensee. Kolejka liniowa na szczyt Feuerkogel (1549 metrów n.p.m). Historyczne wzmianki pochodzą z roku 1607, a od 1768 stanowiła autonomiczną gminę wyznaniową. W gminie znajduje się kamieniołom, fabryka amoniaku i sodu. Miasto mające charakter turystyczny, którego atutem jest nie tylko położenie, ale baza turystyczna i bogata oferta spędzenia wolnego czasu.
Od października 2000 roku Ebensee jest miastem partnerskim dla Zawiercia. Regularnie odbywa się wymiana młodzieży pomiędzy miastami. W maju 2003 roku młodzież z Zawiercia, włoskiego Prato i Ebensee wzięła w projekcie dofinansowanym przez Komisję Europejską w ramach programu Town Twinning pod nazwą: „Partnerstwo bez granic”. Podczas „Europejskich Dni Zawiercia – My Europie” (28 – 30 maja) oprócz delegacji samorządowej w skład, której weszli m.in. Josef Piontek , Franz Kornberger wystąpił zespól rockowy „32 Twenty”.
Strona internetowa: www.ebensee.at Od 1987 roku Prato jest miastem partnerskim dla Ebensee, powstałe towarzystwo współpracy ma własną stronę internetową: www.prato-ebensee.at



DOLNY KUBIN
Słowacja

Miasto Dolny Kubin to dawna siedziba żupy orawskiej, centrum administracyjne powiatu Dolny Kubin, kulturalne centrum Orawy. Kubin po raz pierwszy wspominany jest w dokumencie z 6 stycznia 1314. W 1632 r. nadano mu rangę miasteczka. Miasto jest małe pod względem liczby mieszkańców (19945 osób, dane na rok 2004), ale znaczące dla dziedzictwa kulturowego narodu słowackiego. Znajduje się w północno-zachodniej Słowacji (leży w dolinie Orawy na wysokości 468 m n.p.m., ale osadnictwo sięga nawet 550 m n.p.m.). Miasto ma wyjątkowo korzystne i atrakcyjne położenie geograficzne. Prowadzą przez nie europejskie trasy łączące kraje bałtyckie z Bałkanami, z Europą Środkową i regionem Apeninów. Na terytorium Dolnego Kubina składają się tereny samego miasta oraz tereny kilku dawnych miasteczek, dzisiaj jego dzielnic – Veľký Bysterec, Malý Bysterec, Beňova Lehota, Záskalie, Jeląava, Mokraď, Kňažia, Medzihradné i Srňacie. W Dolnym Kubinie urodziło się lub działało wiele osobistości słowackich, m.in.: Janko Matúąka, autor słów hymnu słowackiego, największy słowacki poeta Pavol Országh Hviezdoslav, znany miłośnik i kolekcjoner książek Vavrinec Čaplovič, lekarz i pisarz Ladislav Nádaąi Jégé, proboszcz i znany działacz narodowy Andrej Radlinský.

Pamiątki historyczne i zabytki miasta:

• gotycki kościół w Dolnym Kubinie z XIV w.
• rynek z okresu średniowiecza
• żupny dom z XVII w.
• dwupiętrowy kamienny budynek z pierwszej poł. XVIII w. w dzielnicy Záskalie
• murowany kościół barokowy w Kňažej z drugiej poł. XVIII w.
• kościół ewangelicki wyznania augsburskiego z końca XIX w.
• rzymsko-katolicki kościół parafialny – z XIX w.
• dworek w Malom Bysterci w stylu empire z pierwszego trzydziestolecia XIX w.
• domy ludowe (m.in. dom farbiarzy w Kohútovom sade, w którym mieszkał działacz kulturalny T. H. Florin)
• budynek szkoły handlowej z 1888 r.
• budynek dla biblioteki Čaploviča z 1906 r. z pomnikiem Hviezdoslava
• cmentarz, na którym pochowano m.in. Leopolda Brucka, Janka Matúąkę, Baltazára Demiána, Samuela Nováka, czy największego słowackiego poety Pavla Országha Hviezdoslava
• Muzeum P. O. Hviezdoslava
• Galeria Orawska

W Dolnym Kubinie organizowane są ogólnosłowackie konkursy recytacji poezji i prozy – Hviezdoslavov Kubín (od 1954 r.), międzynarodowy festiwal muzyki Čírenie talentov, festiwal sztuk plastycznych Bohúňova paleta, a w sporcie przyznawanie nagród Fair-play MUDr. Ivana Chodáka.
Więcej informacji na stronie miasta www.dolnykubin.sk.


BORNHEIM
Niemcy

Gmina położona pomiędzy dawną stolicą RFN – Bonn a Kolonią, na lewym brzegu Renu.  Miasto składa się z następujących dzielnic: Bornheim, Brenig, Dersdorf, Hemmerich, Hersel, Kardorf,Merten, Rösberg, Roisdorf, Sechtem, Uedorf, Walberberg, Waldorf , Widdig.
Powierzchnia miasta: 82,72 km² (w tym -   tereny pod działalność rolniczą: 46,84 km ², lasy i woda: 17,49 km², tereny zabudowane: 10,10 km², drogi: 5,59 km², tereny zielone i sportowe: 0,54 km²,  tereny przemysłowe: 1,63 km², pozostałe 0,53 km².
Liczba mieszkańców: 48 107 (w tym 24 626 kobiet i 23 481 mężczyzn) – stan na 1.11.2009r.
Struktura wiekowa mieszkańców: 0-5 lat: 2479 (5,15%), 6-16 lat: 5779 (12,01%), 17-62 lat: 30629 (63,67%), 63 i starsze: 9225 (19,18%).
Władze miasta: Burmistrz Wolfgang Henseler (SPD), 1 Zastępca Burmistrza Heinrich Hönig 2 Zastępca Burmistrza Frank W. Krüger (SPD).
Rada Miejska Bornheim (wybory odbyły się 30 sierpnia 2009  roku), podział mandatów: CDU (18), SPD (11),  Bündnis90/Grünen (6), UWG/Forum (4), FDP (4), Die Linke (1).
Budżet miasta (2009): dochody wynosiły 67,817 mln EUR, wydatki wynosiły 78,76 mln EUR.
Szkolnictwo: 12 szkół miejskich (5124 uczniów), i 2 prywatne (1171).
Zatrudnienie: służby miejskie 312 osób, urzędnicy 74 osób, przedsiębiorstwo miejskie 72 osoby.
Hotele i zajazdy: 17 z 438 miejscami noclegowymi.
Sieć dróg: 549,5 km (w tym autostrada – 5,0 km, siedem dróg federalnych – 32,7 km, cztery drogi powiatowe – 18,5 km, drogi miejskie – 179 km, drogi przemysłowe – 322,5 km).
Przedsiębiorstwa: 2623 zatrudniające 7505 osób posiadających ubezpieczenie społeczne.

Źródło: „Daten – Zahlen – Fakten 2010”. Wydawca Stadt Bornheim.
Więcej informacji na stronie miasta www.bornheim.de